Σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα εξελίχθηκε το σημερινό παιχνίδι που προτού το τζάμπολ σε θεωρητικό επίπεδο φάνταζε πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο. Η νίκη του Κολοσσού μέσα στο Παλέ την προηγούμενη αγωνιστική υπενθύμισε σε αρκετό κόσμο ότι η υπεροψία ανήκει στο παρελθόν και ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών θα πρέπει να ιδρώσει μέσα στο γήπεδο για να αποδείξει ότι είναι καλύτερος ακόμη και αν ο αντίπαλος του είναι ομάδα της Α2. Ο ΚΑΟΔ μάλιστα ήρθε φορμαρισμένος, ξεκίνησε δυνατά αλλά ως εκεί μιας και ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι σε αυτό το πρωτάθλημα με λίγη προσπάθεια μπορείς να διακριθείς.
Το παιχνίδι που φάνταζε δύσκολο πριν το ξεκίνημα έγινε δυσκολότερο στο πρώτο δεκάλεπτο όταν ο ΚΑΟΔ πήρε το προβάδισμα και έδειχνε διατεθειμένος να μην το αφήσει., όπως ακριβώς είχε γίνει και την προηγούμενη αγωνιστική. Και πως ο ΚΑΟΔ να μην είναι μπροστά όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά στην ομάδα μας. Άμυνα για γέλια με τα μάτια και επιθέσεις με απίστευτη επιπολαιότητα. Χαρακτηριστική ήταν η ευκολία με την οποία ο Τζόουνς έφθανε στο καλάθι μας χωρίς κανείς να μπορεί να τον σταματήσει, κάτι που συνεχίστηκε και στο δεύτερο δεκάλεπτο. Στο ίδιο χρονικό διάστημα και ο Σ.Βεζένκοφ ένας από τους στυλοβάτες του φετινού ΑΡΗ προφανώς παρασυρόμενος από την παρουσία του σκάουτερ των Τρέιλμπλέιζερς εκβίαζε τις προσπάθειες(κάτι που δεν το συνηθίζει) και σπαταλούσε την μια επίθεση μετά την άλλη. Ενώ και οι διαιτητές έσπαζαν νεύρα σφυρίζοντας ακόμη και την άσχημη αναπνοή! 5' πριν το ημίχρονο ξαφνικά ο ΑΡΗΣ ξύπνησε, σοβαρεύτηκε στην άμυνα και άρχισε να σκοράρει με αποτέλεσμα να πάρει κεφάλι στον αγώνα παρόλο που η εικόνα του δεν ήταν και η καλύτερη. Στην επανάληψη το παιχνίδι συνεχίστηκε ακριβώς στους ίδιους ρυθμούς μέχρι που ο Τζόουνς σωστά χρεώθηκε με δεύτερη τεχνική ποινή(πριν είχε δεχθεί από μια μαζί με τον Αθηναίου), η ομάδα της Δράμας έχασε τον ρυθμό της, οι παίκτες μας έβγαλαν μπόλικο πάθος και έκαναν το υπόλοιπο της αναμέτρησης μια τυπική διαδικασία. Καθοριστικός ο Γ.Αθηναίου που στη συγκεκριμένη φάση με τον Τζόουνς απέδειξε ότι είναι ένας από τους ελάχιστους παίκτες εδώ και χρόνια που έχει μπει πραγματικά στο πετσί της ομάδος. Τέτοιους παίκτες θέλουμε, που να το λέει η καρδιά τους και να ξέρουν πως πρέπει να φερθούν όταν φοράνε αυτή τη φανέλα. Ενώ και αγωνιστικά ακόμη και με μια μέτρια εμφάνιση βοήθησε πάρα πολύ. Ο Τσακαλέρης πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ και έδειξε ότι ίσως να αξίζει περισσότερες ευκαιρίες από τον νέο του προπονητή σε σχέση με τους προηγούμενους που δεν τον εμπιστευόντουσαν. Πολύ καλός και ο Χαρίσης που παρά τον τραυματισμό του αγωνίστηκε 15' όπου πρόλαβε να πετύχει 10 πόντους και να μαζέψει και 10 ριμπάουντ. Ο Πελεκάνος, χωρίς να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης ήταν θετικός ενώ και οι Βεζένκοφ, Μούρτος, Μποχωρίδης στο Β ημίχρονο βρήκαν τον καλό εαυτό τους. Αυτός που πραγματικά είναι εκτός τόπου και χρόνου είναι ο Τζ.Χαντ που δείχνει "τελειωμένος" μετά και τους τραυματισμούς του... Θετικό το ντεμπούτο του Μίνιτς που σε γενικές γραμμές διαχειρίστηκε σωστά το υλικό της ομάδος αν και θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους μικρούς πολύ νωρίτερα μιας και η διαφορά είχε φτάσει στο +22.
Με τη σημερινή νίκη ο ΑΡΗΣ διώχνει προσωρινά τα μαύρα σύννεφα που είχαν μαζευτεί πάνω από το Παλέ. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι η διάρκεια και η βελτίωση. Μια βελτίωση που πιθανόν να έρθει με την επιστροφή των Γκίκα και Σαρικόπουλου που εκτός απροόπτου θα αγωνιστούν στο κρατικό της Πυλαίας. Εκεί που θα φανεί καλύτερα η δουλειά του Μίνιτς μιας και θα έχει και περισσότερο χρόνο στη διάθεση του να δουλέψει με την ομάδα. Βαθμολογικά πάντως οι 2 νίκες επί του ΚΑΟΔ που παραμένει πιο ψηλά από εμάς πιθανόν στο τέλος να αποδειχθούν καθοριστικές. Αρκεί όπως είπαμε να υπάρχει διάρκεια και βελτίωση...
ΥΓ. Η φάση με τον Βεζένκοφ, τον Αθηναίοιυ και τον Τζόουνς είναι μια απόδειξη για το πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες σε έναν αγώνα και πόσο μπορεί ο κόσμος να αλλάξει τα δεδομένα. Έκανε την καγκουριά ο Τζόουνς, εξόργισε όλο τον κόσμο στο Παλέ, πωρώθηκαν οι παίκτες μας και το ντέρμπι στα χαρτιά μετατράπηκε σε υγιεινός περίπατος. Ας διδαχθούμε όλοι από αυτό που έγινε σήμερα και ας προσπαθήσουμε αύριο στο Κλ.Βικελίδης να μεταφέρουμε το πάθος μας για νίκη από την κερκίδα στους παίκτες μας. Αυτό δεν γίνεται με τραγουδάκια λαλαλα λαλαλο αλλά με γιούχες κατά του αντιπάλου και ηχητική βία από την κερκίδα.